Vlaamse begijnhoven: Begijnhoven ontstonden aan het begin van de 13de eeuw in het huidige Nederland en Vlaanderen. Het ontstaan van begijnhoven is verklaarbaar: door oorlogen ontstond een vrouwenoverschot. Veel vrouwen traden toe tot een klooster; daardoor raakten de kloosters overvol. Arme vrouwen hadden geen bruidsschat om tot een klooster toe te treden en werden begijnen. Begijnen waren vrouwen die hun leven aan God wijdden zonder zich terug te trekken uit de wereld; ze legden een belofte van armoede en kuisheid af, maar geen eeuwige kloostergelofte. Ze voorzagen in hun levensonderhoud door werkzaamheden als wassen, weven en spinnen. Begijnen leefden in een gesloten gemeenschap op een begijnhof: enkele huizen rond een kerk of kapel, meestal omsloten door een muur met een toegangspoort. Het Vlaams Begijnhof Sint-Catharina in Tongeren werd gesticht in 1257 en ligt binnen de stadswal achter de Moerenpoort. Een deel van de stadswal diende als omheining van het Begijnhof Sint-Catharina. Bij de Grote Brand in 1677 werd het begijnhof gespaard, mede doordat de houten huizen rond 1650 waren vervangen door stenen huizen. Het Begijnhof Sint-Catharina in Tongeren is een van de oudste begijnhoven van Vlaanderen. De Sint-Catharinakerk uit 1294 is het middelpunt van dit stratenbegijnhof. Achter de middeleeuwse stadswal langs de Jeker liggen de Sint-Ursulakapel en de Lakenmakerstoren. Het Begijnhof Sint-Catharina in Tongeren, een stad in België, is een van de dertien Vlaamse Begijnhoven met de status Werelderfgoed. Deze begijnhoven werden in 1998 ingeschreven op de Werelderfgoedlijst van UNESCO als: Flemish Béguinages. Twee andere Vlaamse Begijnhoven met de status Werelderfgoed van UNESCO zijn het Begijnhof van Diest en het Begijnhof Sint-Truiden. De belforttoren van de Onze-Lieve-Vrouwebasiliek in Tongeren is eveneens een Werelderfgoed; hij maakt deel uit van de site: Belforten in België en Frankrijk.
www.werelderfgoedfotos.nl © Copyright World Heritage Photos

Het Begijnhof Sint-Catharina van Tongeren ligt achter de Moerenpoort; de stadspoort staat ook bekend als de Moerentoren. Tussen 1257 en 1264 werd de poort gebouwd op de resten van een Romeinse stadsmuur uit de 2de eeuw. Door oorlogshandelingen werd de poort in 1347 geheel verwoest; ze werd in 1379 weer herbouwd. In 1673 werd het voorgebouw door Franse troepen verwoest, maar dankzij onderhandelingen tussen de Franse bevelhebber en inwoners van het begijnhof werd de Moerenpoort zelf gespaard.

Het Begijnhof Sint-Catharina van Tongeren ligt achter de Moerenpoort; de stadspoort staat ook bekend als de Moerentoren. Tussen 1257 en 1264 werd de poort gebouwd op de resten van een Romeinse stadsmuur uit de 2de eeuw. Door oorlogshandelingen werd de poort in 1347 geheel verwoest; ze werd in 1379 weer herbouwd. In 1673 werd het voorgebouw door Franse troepen verwoest, maar dankzij onderhandelingen tussen de Franse bevelhebber en inwoners van het begijnhof werd de Moerenpoort zelf gespaard.

Vlaamse begijnhoven: De Lakenmakerstoren van het Begijnhof in Tongeren. Het begijnhof werd gesticht in 1257 en ligt binnen de stadsmuren achter de Moerenpoort. Begijnhoven ontstonden aan het begin van de 13de eeuw; rond een kapel of kerk werden enkele huizen gebouwd, vaak omsloten door een stenen muur met een toegangspoort. In het Vlaams Begijnhof Sint-Catharina in Tongeren is dat de Moerenpoort, de enig overgebleven stadspoort van Tongeren.

Vlaams Begijnhof van Tongeren: Aan de nog bestaande middeleeuwse stadsmuur langs de rivier de Jeker staat de 13de-eeuwse Lakenmakerstoren. In die tijd was ieder gilde van Tongeren de beschermer van een van de stadstorens. De wevers van de wollen lakenstof waren dat van deze toren, vandaar de naam Lakenmakerstoren. De toren was een onderdeel van de stadsmuur van Tongeren; een deel van deze muur diende eveneens als de omheining van het begijnhof.

Vlaamse begijnhoven: De Sint-Ursulakapel in het Begijnhof van Tongeren is gewijd aan de Heilige Ursula. De kapel werd in de 13de eeuw naast het hospitaal gebouwd. Aan het begin van de 18de eeuw werd ze vervangen. Begijnhoven werden bewoond door begijnen, vrouwen die hun leven aan God wijdden zonder zich uit de wereld terug te trekken. Ze leidden een religieus leven; ze legden wel een belofte van kuisheid af, maar geen kloostergelofte. In de 18de eeuw liep het aantal begijnen dat in het begijnhof woonde terug.

Vlaamse begijnhoven: In het Vlaams Begijnhof van Tongeren staat de Sint-Ursulakapel. De kapel ligt binnen de nog bestaande middeleeuwse stadswal langs de Jeker. Deze barokke kapel heeft een eerdere kapel op deze plek vervangen. De huidige 18e-eeuwse Sint-Ursulakapel heeft een karakteristieke Nederlandse topgevel; een bouwstijl uit de tijd dat Vlaanderen een regio van de Lage Landen was. Nu wordt de kapel gebruikt voor onder andere exposities en concerten.

Vlaams Begijnhof van Tongeren: De Sint-Catharinakerk werd gebouwd in 1294; ze staat ook bekend als de Begijnhofkerk of Franciscanenkerk. Het is een van de oudste kerken in Tongeren en het middelpunt van het Sint-Catharinabegijnhof. Het begijnhof in Tongeren is een zogeheten stratenbegijnhof; het werd in 1257 gesticht. Het begijnhof overleefde de Grote Brand van 1677 doordat de houten huizen rond 1650 waren vervangen door de huidige huizen van baksteen.

Vlaams Begijnhof van Tongeren: Het interieur van de Sint-Catharinakerk is gedecoreerd met schilderijen en houtsnijwerk. Het standbeeld van de 'Lijdende Christus' was een geschenk van een van de begijnen. De kerk staat in het midden van het Begijnhof Sint-Catharina. De kerk werd gewijd aan de patroonheilige van het begijnhof: de Heilige Catharina. Het Begijnhof in Tongeren is een van de dertien Vlaamse begijnhoven, die in 1998 als groep op de Werelderfgoedlijst van UNESCO werden ingeschreven.

Vlaamse Begijnhoven: Aan het pleintje Onder de Linde staan de oudste huizen van het Vlaams Begijnhof Sint-Catharina in Tongeren. Het Begijnhofmuseum Beghina staat aan dit plein. Het Begijnhofmuseum is gevestigd in een authentiek begijnenhuis uit 1660. In het museum kun je alles te weten komen over het leven van begijnen. Begijnhoven stonden onder bescherming van de kerk en de plaatselijke bisschop. Het Vlaams Begijnhof van Tongeren is een Werelderfgoed.

Vlaams Begijnhof van Tongeren: Een bruggetje over de Jeker; erachter ligt de Sint-Ursulakapel. Het ontstaan van begijnhoven is verklaarbaar, doordat mannen sneuvelden in de vele oorlogen en vrouwen zonder bescherming achterbleven. Rijke vrouwen hadden hun bruidsschat om tot een klooster toe te treden. Arme vrouwen vormden samen een gemeenschap om te overleven: de begijnhoven. Ze vestigden zich rond een kerk of kapel; ze stichtten o.a. een infirmerie, een ziekenzaal of een hospitaal om zieken te verzorgen en een wasserij om in te werken.

De toren van de Onze-Lieve-Vrouwebasiliek in Tongeren deed dienst als het belfort van de stad. De basiliek werd een paar keer verwoest door brand en stormen. Wegens geldgebrek kreeg de toren bij de herbouw geen spits. De basiliek herbergt enkele kunstschatten die dateren vanaf de 6de tot en met de 19de eeuw, waaronder een zeldzaam beeld van walnotenhout uit circa 1479. Het belfort maakt deel uit van het Werelderfgoed: Belforten van België en Frankrijk.
