Werelderfgoedfoto's

De natuurlijke en cultuurhistorische omgeving van Kotor – De verborgen parel van de Adriatische Zee

Kotor is een historische havenstad in Montenegro die van de 10de eeuw tot aan het eind van de 12de eeuw deel uitmaakte van het Byzantijnse Rijk. De stad werd in 1538 en 1657 belegerd door het Ottomaanse Rijk. Kotor werd eveneens lange tijd bezet door onder meer Italië, Hongarije en Oostenrijk. Na de Napoleontische Oorlogen kwamen Engelse troepen de Fransen verjagen en bleven er tot aan het Congres van Wenen. Montenegro maakte vanaf 1945 deel uit van de voormalige Republiek Joegoslavië en werd in 2006 een onafhankelijke staat.

Kotor ligt aan de Baai van Kotor, de Boka Kotorska. Deze diepe, natuurlijke baai aan de Adriatische Zee wordt beschouwd als een fjord. Het historische centrum van Kotor wordt omringd door imposante vestingmuren die gebouwd zijn tijdens het bewind van Venetië. De Kampanatoren is een van de verdedigingstorens in de muren. Ondanks alle verdedigingswerken was Kotor echter geen onneembare stad. Door de 16de eeuwse Zeepoort, de hoofdpoort van de stad, stap je de historische stadkern binnen, waar een doolhof van nauwe straatjes je langs enkele paleizen en ongelooflijk veel kerken leidt.

De San Giovanni-vesting ligt op de Sveti Ivan, een berg van het Lovćen-gebergte, en torent hoog uit boven Kotor. Over de vestingmuren klim je in een uur omhoog naar deze vesting voor een prachtig uitzicht over Kotor en haar Baai. Vanaf deze vesting kun je de driehoekige vorm van de oude stad van Kotor zien die wordt omsloten door het groen getinte water van de baai.

Kotor werd meerdere keren door een aardbeving verwoest; de laatste keer in 1979 werd de stad zwaar beschadigd. In datzelfde jaar werd Kotor met haar omgeving een Werelderfgoed, waardoor de internationale hulp versneld op gang kwam. De natuurlijke en cultuurhistorische regio van Kotor staat onder de Engelse naam vermeld op de UNESCO-Werelderfgoedlijst als: Natural and Culturo-Historical Region of Kotor.

www.werelderfgoedfotos.nl   © Copyright   World Heritage Photos

➔

➔

1. 

   Kotor gezien vanaf de vesting van San Giovanni. De vlag wappert trots op de vestingwerken, hoog boven de baai van Kotor. Deze meanderende zijarm van de Adriatische Zee staat ook wel bekend als Boka Kotorska of simpelweg Boka en wordt omgeven door goed bewaard gebleven middeleeuwse steden, zoals Kotor en Perast. De natuurlijke en cultuurhistorische omgeving van Kotor werden in 1979 ingeschreven op de UNESCO-Werelderfgoedlijst als: Natural and Culturo-Historical Region of Kotor.

2. 

   De 16de-eeuwse Zeepoort is de hoofdingang naar het historisch centrum van Kotor. Boven de poort bevindt zich een gedenkplaat die herinnert aan de bevrijding van de nazi's in 1944; op de steen staat de slogan: 'Wat van een ander is willen we niet, wat van ons is geven we niet'. Deze politieke slogan uit voormalige Joegoslavië wordt vaak toegeschreven aan maarschalk Josip Broz, beter bekend onder zijn bijnaam Tito. De Zeepoort is een van de drie bewaard gebleven poorten van de middeleeuwse stad Kotor.

3. 

   De historische klokkentoren van Kotor staat tegenover de Zeepoort en wordt beschouwd als een symbool van de stad. De toren staat op het centrale plein in het historisch centrum van deze mediterrane havenstad. De brede, vrij lage toren werd gebouwd in 1602 en heeft gotische en barokke stijlelementen. De klokkentoren helt iets naar het westen, wat veroorzaakt werd door een zware aardbeving in 1667, die ook het nabijgelegen Dubrovnik trof. Door de eeuwen heen werd Kotor meermaals getroffen door een aardbeving.

4. 

   De robuuste vierkante torens van de Servisch-Orthodoxe St. Nicolaaskerk, de Sveti Nikola in Kotor. De kerk werd tussen 1902 en 1909 in de pseudo-Byzantijnsestijl gebouwd. Wie hier naar binnen stapt, wordt omringd door een serene en mystieke sfeer. Het flakkerende kaarslicht verlicht de indrukwekkende iconen en een schitterende verzameling zilveren kunstvoorwerpen. Deze zilverschat bestaat uit kandelaars, kroonluchters en de reliëfs op de iconostase, de wand met religieuze schilderijen tussen het schip en het altaar. Boven de ingang bevindt zich een mozaïek met een afbeelding van Sint-Nicolaas.

5. 

   De St. Nicolaaskerk (Sveti Nikola) is de grootste Servisch-Orthodoxe kerk van Kotor. Het meest opvallende kenmerk van de kerk zijn de twee klokkentorens met hun zwarte, uivormige koepels, die worden bekroond door oosters-orthodoxe kruisen. Deze met bladgoud beklede decoraties waren destijds een geschenk van het Russische Keizerrijk. In het historisch centrum van Kotor staan meerdere kerken, waaronder de kleine rooms-katholieke Santa Klarakerk (Sveta Klara) en de Servisch-Orthodoxe St. Lucaskerk (Sveti Luka). De natuurlijke en cultuurhistorische omgeving van Kotor zijn een UNESCO-Werelderfgoed.

6. 

   De rooms-katholieke Mariakerk, ook bekend als de St. Ozanakerk (Sveta Ozana), werd in 1221 gebouwd en vernoemd naar de Heilige Ozana van Kotor; haar ongeschonden lichaam ligt in deze kerk opgebaard in een glazen kist. De kerk staat vlak bij de Noordpoort of Rivierpoort van Kotor en valt op door de achthoekige koepel boven het schip. De fresco's werden door Griekse kunstschilders vervaardigd. Na de verwoestende aardbeving van 1979 ontdekten archeologen onder de fundamenten de resten van een bisschoppelijke basiliek uit de 6de eeuw, inclusief het doopvont. Achter de kerk staat het Grubonja-paleis, waar al in de 14de een apotheek gevestigd was – vermoedelijk de oudste apotheek op de Balkan.

7. 

   Al eeuwenlang heeft de voormalige kerk van Sint-Michaël (Sveti Mihailo) een diepe religieuze en spirituele betekenis voor Kotor. Het kerkje werd aan het eind van de 14de eeuw gebouwd als onderdeel van een benedictijner klooster. Onder de fundamenten liggen de overblijfselen van een romaanse kerk uit de 12de eeuw, met daaronder weer de resten van een vroegchristelijke basiliek uit de 6de eeuw. Het interieur van de kerk werd destijds gedecoreerd met fresco's, die op de noordelijke muur redelijk bewaard zijn gebleven. Tegenwoordig herbergt het gebouw een lapidarium: een collectie unieke stenen fragmenten van archeologische monumenten uit Kotor.

8. 

   Hoewel Kotor een kleine stad is, telt het talloze kerken binnen zijn middeleeuwse vestingmuren. De St.Tryphon is een van de twee Rooms-Katholieke kathedralen van Montenegro, gebouwd op de plek van een oudere kerk uit 809. De kathedraal werd in 1166 ingewijd en opgedragen aan St. Tryphon, de patroonheilige van Kotor; zijn relikwieën worden in de kathedraal bewaard. In 1667 werd de kathedraal zwaar beschadigd door een aardbeving; de oorspronkelijke romaanse gevel en klokkentorens werden compleet verwoest en later herbouwd in de barokstijl. 

9. 

   De twee torens van de kathedraal van St.Tryphon rijzen hoog boven Kotor uit. De torens zijn ongelijk in hoogte en hebben meerdere bouwstijlen. Bij de aardbeving in 1667 werden de torens verwoest en later weer herbouwd, maar door geldgebrek werd de noordelijke toren nooit geheel voltooid. Latere restaurateurs hebben er bewust voor gekozen om dit unieke kenmerk te behouden. De kathedraal is gedecoreerd met 14de eeuwse fresco's. Tijdens de aardbeving van 1979 werd de kathedraal opnieuw beschadigd; de restauratie werd in 2000 voltooid. Het is de grootste romaanse kathedraal aan de oostkust van de Adriatische Zee.

10. 

    De Kampana toren is een bastion van de vestingstad Kotor. Dit strategische bastion staat in de noordwestelijke hoek van de stad, op het punt waar de wilde rivier de Škurda uitmondt in de Baai van Kotor. De fundamenten van de toren dateren uit de middeleeuwen, maar net als de andere vestingwerken, werd ze tijdens de Venetiaanse overheersing in de 16de en 17de eeuw volledig herbouwd en gemoderdiseerd. In de vestingmuren bevinden zich drie stadspoorten en circa tien grote of kleinere bastions. Kotor is een van de best bewaard gebleven middeleeuwse vestingsteden aan de Adriatische Zee.

11. 

    Deze stenen trap loopt over de vestingmuren van Kotor en voert naar de overblijfselen van de vesting van San Giovanni. Dit fort ligt op de Sveti Ivan, een van de vele bergen van het Lovćen-gebergte, dat hoog achter de stad en haar baai uitrijst. Om deze vesting te bereiken moet je ongeveer 1400 treden omhoogklimmen; de trap is steil en de treden zijn ongelijk. De klim duurt circa een uur, maar daarna kun je genieten van een prachtig uitzicht over Kotor en haar baai. In het fort zijn nog sporen te vinden van een Illyrische nederzetting uit de 3de eeuw v.Chr. 

12. 

    Voor de restauratie van de vesting van San Giovanni en de vestingmuren van Kotor brengen ezeltjes bouwmateriaal omhoog. Omdat Kotor en de omliggende regio in een zeer seismisch actief gebied liggen, heeft de stad door de eeuwen heen herhaaldelijk grote schade opgelopen door een aantal aardbevingen. De aardbeving van 1979 duurde slechts tien seconden, maar Kotor en de omringende vestingwerken werden zwaar getroffen; tijdens ons bezoek waren de sporen van deze enorme ramp nog te zien. Op sommige plekken zijn de muren 16 meter hoog en variëren ze in dikte van 2 tot 20 meter.

13. 

    Kotor en haar baai gezien vanaf de vesting van San Giovanni. Dit bolwerk ligt op een hoogte van circa 280 meter boven het prachtige groengetinte water van de baai van Kotor. De vestingstad Kotor ligt veilig genesteld aan het water; het historische centrum heeft een driehoekige vorm. Het eiland van Sint-Joris en het eiland van Onze-Lieve-Vrouwe van de Rotsen (Gospa od Škrpjela) zijn twee kloostereilanden, die voor de kust van de stad Perast in de baai liggen.

14. 

    Een ezeltje op de vestingwerken van Kotor, met de baai op de achtergrond. De muren zijn circa 4,5 kilometer lang. De oudste delen werden in de middeleeuwen gebouwd door de Byzantijnen, maar het grootste deel werd opgetrokken in de 15de en 16de eeuw door de Venetianen. Door de eeuwen heen werden de vestingwerken meermaals zwaar beschadigd door aardbevingen. Ondanks restauraties zijn de sporen nog altijd zichtbaar. Er wordt nog steeds gewerkt aan het behoud van de vestingwerken die een uniek onderdeel zijn van het UNESCO-Werelderfgoed.

15. 

    Het kerkje van Onze-Lieve-Vrouwe der Gezondheid staat halverwege de vestingmuren van Kotor en kijkt uit over de baai. De kerk werd gebouwd in 1518; later werden onder het fundament de overblijfselen van een kerk uit de 6de eeuw ontdekt. Na een aantal pestepidemieën werd het in 1572 een votiefkerk die later uitgroeide tot een populair pelgrimsoord. De slanke klokkentoren is 18 meter hoog en bevat drie klokken. Het kerkje is alleen te voet bereikbaar over de stenen trappen die naar de vesting van San Giovanni leiden. Tijdens de klim over de muren heb je een prachtig uitzicht over Kotor en haar baai.