Werelderfgoedfoto's

Dom en Michaëlskerk in Hildesheim: De Michaëlskerk (Michaeliskirche) is een vroegromaanse kerk in de stad Hildesheim in Duitsland. De eerste steen werd in 1010 gelegd door Bernward, bisschop van Hildesheim. Hij wijdde de kerk in 1022 aan de aartsengel Michaël. De kerk was in 1031 gereed en wordt gezien als een voorbeeld van Ottoonse en romaanse kerkarchitectuur. In het schip verwijzen de twaalf zuilen naar de apostelen en de vier pijlers naar de evangelisten. Het hoogtepunt van de kunst in de kerk is het 13de-eeuwse beschilderde houten plafond. In de crypte staat de tombe van bisschop Bernward. Na de verwoesting in WOII werd de Michaëlskerk gereconstrueerd; het houten plafond was tijdens de oorlog veilig elders opgeslagen en bleef behouden. De Mariendom (voluit de Dom St. Mariä Himmelfahrt) is een vroegromaanse kathedraal in Hildesheim. De Dom werd gebouwd tussen 872 en 1061 in de Ottoonse stijl, een stijl in de Germaanse pre-romaanse kunst. De kathedraal is een meesterwerk van Ottoonse en romaanse kerkarchitectuur. Een van de kunstschatten van de Dom is de Hezilokroonluchter; met zes meter in doorsnee is het de grootste wielvormige kroonluchter in Duitsland. De andere overgebleven kroonluchters uit dezelfde tijd zijn de Azelinkroonluchter, ook in Hildesheim; de Barbarossakroonluchter in de Dom van Aken; en de Hartwigkroonluchter in het klooster van Comburg. De bronzen Christuszuil in de zuidelijke dwarsbeuk en de bronzen Bernwarddeuren in het westportaal zijn andere vermaarde Ottoonse kunstschatten van de Dom. De Mariendom en de Michaëlskerk in Hildesheim staan sinds 1985 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO als: St Mary's Cathedral and St Michael's Church at Hildesheim.

www.werelderfgoedfotos.nl   © Copyright   World Heritage Photos   Classic Car Road Trip

➔

➔

1. 

   Michaëlskerk in Hildesheim: Het belangrijkste kunstwerk in de Michaëlskerk is het beschilderde houten plafond uit de 13de eeuw. De plafondschilderingen beelden de stamboom van Jezus uit, vanaf Adam en Eva in het Paradijs tot zijn moeder Maria, en Jezus op een troon, omgeven door profeten, aartsengelen, evangelisten en de rivieren in het paradijs. Na de verwoestingen in WOII werd de Michaëlskerk gerestaureerd; het plafond overleefde de oorlog in een bunker.

2. 

   Dom en Michaëlskerk in Hildesheim: Een romaans kapiteel van een van de twaalf pilaren in het schip van de kerk. Het geschilderde stucwerk in de kerk is een waar meesterwerk van Ottoonse romaanse kunst. De harmonie die de Michaëlskerk kenmerkt, maakt haar een van de mooiste voorbeelden van Ottoonse romaanse architectuur. In 1985 werd de Michaëlskerk samen met de Mariendom in Hildesheim ingeschreven op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

3. 

   De Michaëlskerk in Hildesheim: Het 13de-eeuwse beschilderde houten plafond boven het schip. Het schip wordt gedragen door twaalf ronde zuilen en vier vierkante pijlers, ze verwijzen naar de twaalf apostelen van Jezus en de vier evangelisten. De plattegrond van de Michaëlskerk bestaat uit drie maal drie vierkanten; het getal drie staat voor de Heilige Drie-eenheid. Dit is slechts één van de vele voorbeelden van getallensymboliek die door de hele kerk zijn te vinden.

4. 

   De eerste steen van de romaanse Michaëlskerk in Hildesheim werd in het jaar 1010 gelegd door Bernward, de bisschop van Hildesheim. De Michaëlskerk werd in 1031 afgebouwd. Het is een waar voorbeeld van Ottoonse kerkarchitectuur. Het beschilderde plafond en stucwerk zijn ware meesterwerken van romaanse kunst. In de crypte staat de tombe van Bernward, afgedekt met een grafsteen met een kruis en andere religieuze symbolen. De tombe wordt gebruikt als altaar.

5. 

   De romaanse Michaëlskerk (Michaeliskirche) in de Duitse stad Hildesheim is een voorbeeld van de Ottoonse kerkarchitectuur. Het meest bijzondere van de kunstschatten in de Michaëlskerk is het 13de-eeuwse beschilderde houten plafond. Het bleef behouden tijdens de verwoestingen in WOII. De bronzen Bernwarddeuren, die oorspronkelijk werden gemaakt voor de Michaëlskerk, worden nu gebruikt in de nabijgelegen Mariendom van Hildesheim.

6. 

   De Hezilokroonluchter dateert uit het jaar 1060 en is een van de kunstschatten van de Dom van Hildesheim. De kroonluchter werd vervaardigd van verguld koper, ze is zes meter in doorsnee en is de grootste wielvormige kroonluchter in Duitsland. De andere drie nog bestaande Duitse kroonluchters uit deze periode zijn de Azelinkroonluchter (de oudste), eveneens in Hildesheim; de Barbarossakroonluchter in de Dom van Aken; en de Hartwigkroonluchter in het klooster van Comburg.

7. 

   Dom van Hildesheim: De bronzen Bernwardzuil staat ook bekend als de Christuszuil. De zuil is vier meter hoog; de vierentwintig reliëfs op de Bernwardzuil verbeelden het leven van Christus. De zuil dateert uit 1020 en staat in de zuidelijke dwarsbeuk. De bronzen Bernwarddeuren uit 1015 in het westportaal en de Hezilokroonluchter uit 1060 behoren, samen met de zuil, tot de belangrijkste Ottoonse romaanse kunstschatten in de Dom van Hildesheim.

8. 

   De Dom van Hildesheim wordt ook de Mariendom of de Dom St. Mariä Himmelfahrt genoemd. Op het Domplein voor de kathedraal staat een meer dan levensgroot bronzen standbeeld van Bernward; hij was van 993 tot aan zijn dood in 1022 de dertiende bisschop van Hildesheim. De Dom werd gebouwd tussen 872 en 1061. De Dom is een prachtig voorbeeld van de Ottoonse en romaanse kerkarchitectuur.

9. 

   Dom van Hildesheim: Een van de kruisgangen van de Dom. In de kloostertuin werd in 1321 de St. Annakapel gebouwd. De kapel staat bij de apsis van de Dom op de St. Annabegraafplaats, die wordt omringd door drie kloostergangen. De St. Annakapel is het eerste gotische bouwwerk dat in Hildesheim werd gebouwd. In WOII werd de Dom op 22 maart 1945, kort voor het einde van de oorlog, tijdens een zwaar geallieerd bombardement bijna geheel verwoest; hij werd tussen 1950 en 1960 herbouwd.

10. 

    Tegen de apsis van de Dom van Hildesheim groeit een Rosa canina; deze roos wordt beschouwd als de oudste levende roos ter wereld en staat bekend als de 'Duizendjarige Roos'. Hoewel de Dom in WOII tijdens een geallieerd bombardement zwaar werd beschadigd en de roos verbrand raakte, bleven haar wortels in leven. Ze liep opnieuw uit en bloeide op te midden van de ruïnes; hierdoor werd de Roos van Hildesheim een legende. Nu is de roos het symbool van de Heilige Moeder Gods, van de Dom en van Hildesheim zelf: de Stad van Rozen en Kerken.