Vlaams Begijnhof van Sint-Truiden – De Sint-Agneskerk als middelpunt
Het Begijnhof van Sint-Truiden is een van de historische Vlaamse begijnhoven in België en interessant dankzij zijn uitzonderlijke kerk. Het begijnhof werd gesticht in 1258 en behoort tot het type pleinbegijnhof; de huizen liggen rond een centraal plein. Het begijnhof lag buiten de stadsmuren van Sint-Truiden. Het werd omsloten door een eigen muur; hiervan is weinig over en de toegangspoort is ook verdwenen. In de hoogtijdagen woonden er ongeveer 200 begijnen in dit begijnhof.
Het begijnhof staat ook bekend als het Begijnhof van Sint-Agnes. De kerk van Sint-Agnes is het middelpunt van het begijnhof. De bouw van de kerk begon in 1258. In deze historische kerk bevinden zich muurschilderingen vanaf het jaar 1300 tot de 17de eeuw en een orgel uit 1656. De Festraetsstudio in het begijnhof huisvest onder andere het wereldberoemd astronomische uurwerk en een kopie van de Slinger van Foucault.
Dertien Vlaamse Begijnhoven werden in 1998 een Werelderfgoed. Deze Vlaamse Begijnhoven staan als groep ingeschreven op de Werelderfgoedlijst van UNESCO als: Flemish Béguinages. Het Begijnhof Sint-Catharina inTongeren en het Begijnhof van Diest zijn twee van deze Vlaamse Begijnhoven. Het stadhuis van Sint-Truiden heeft een belfort; deze toren maakt deel uit van het Werelderfgoed van UNESCO: Belforten in België en Frankrijk.
www.werelderfgoedfotos.nl © Copyright World Heritage Photos

De kerk van Sint-Agnes is het middelpunt van het Vlaams Begijnhof van Sint-Truiden. De bouw van deze laatromaanse en vroeggotische kerk begon in 1258; het is waarschijnlijk een van de mooiste Vlaamse begijnhofkerken. In de Sint-Agneskerk bevindt zich een unieke serie van 38 middeleeuwse muurschilderingen uit het einde van de 13de tot begin van de 17de eeuw; ze tonen scènes uit het leven van Maria en andere heiligen. Het Begijnhof van Sint-Truiden werd in 1998 met twaalf andere begijnhoven een UNESCO-Werelderfgoed.

De kerk van Sint-Agnes is het middelpunt van het Vlaams Begijnhof van Sint-Truiden. De bouw van deze laatromaanse en vroeggotische kerk begon in 1258; het is waarschijnlijk een van de mooiste Vlaamse begijnhofkerken. In de Sint-Agneskerk bevindt zich een unieke serie van 38 middeleeuwse muurschilderingen uit het einde van de 13de tot begin van de 17de eeuw; ze tonen scènes uit het leven van Maria en andere heiligen. Het Begijnhof van Sint-Truiden werd in 1998 met twaalf andere begijnhoven een UNESCO-Werelderfgoed.

Het onmisbare bleekveld voor de kerk van Sint-Agnes in het Vlaams Begijnhof van Sint-Truiden. De kerk staat op een rechthoekig grasveld, omzoomd door eeuwenoude begijnhuizen. Begijnen voorzagen in hun levensonderhoud door werkzaamheden voor anderen te doen, zoals de was. Het bleekveld werd gebruikt om de was te bleken en te drogen. Direct naast de kerk staat de Festraetsstudio, die onderdak biedt aan het grootste astronomische uurwerk ter wereld en een exacte replica van de Slinger van Foucault.

De vakwerkmuur van een historisch begijnhuisje uit 1690 in het Begijnhof van Sint-Truiden. Veel van de oorspronkelijke 17de-eeuwse lemen muren werden in de 18de en 19de eeuw vervangen door bakstenen. Het begijnhof werd gesticht in 1258. Het complex lag buiten de muren van de stad Sint-Truiden, maar werd omgeven door een eigen muur en had een eigen toegangspoort. Deze poort bestaat nu niet meer. In de hoogtijdagen woonden er ongeveer 200 begijnen in dit begijnhof.

Een met wilde wingerd begroeid historisch begijnenhuisje; de kerk van Sint-Agnes, de Begijnhofkerk, staat op de achtergrond. Toen de infirmerie in 1855 werd gesloten, werden de laatste vier begijnen in dit huisje ondergebracht en daarmee was de bijna zes eeuwen durende geschiedenis van het Begijnhof van Sint-Truiden voorgoed voorbij. Dit begijnhof staat ook wel bekend als het Begijnhof van Sint-Agnes en behoort tot het type pleinbegijnhof, dat bestaan uit een aantal kleine huizen die rond een kerk of kapel werden gebouwd.

De historische waterput in het Begijnhof van Sint-Truiden was vroeger de ontmoetingsplek voor de begijnen als ze water haalden voor het dagelijks leven en hun textielarbeid. Deze authentieke put werd gebouwd tussen 1750 en 1780, in dezelfde periode als het armenhuis dat er pal achter staat. Het houten dakje erboven werd veel later gebouwd. De alleenstaande vrouwen die in een begijnhof woonden wijdden hun leven aan God zonder zich uit de wereld terug te trekken. Net als nonnen leidden begijnen een religieus leven, maar zij legden geen eeuwige geloften af.

Een van de oudste bakstenen huizen in het Vlaams Begijnhof Sint-Truiden is dit armenhuis, een convent voor de oudere of behoeftige begijnen van de gemeenschap. Begijnen die zich geen eigen woning konden veroorloven, woonden hier samen onder toezicht van een huismoeder. Zij voorzagen in hun levensonderhoud door het verplegen van zieken en traditionele ambachten, zoals weven, spinnen, kantklossen en het vervaardigen van kleding. Sint-Truiden ligt in Vlaams-Limburg, een provincie in België. De stad ligt tussen de steden Leuven en Luik.

Het Torenhuis was vermoedelijk de residentie van de Grande Dame (grootmeesteres) van het Vlaams Begijnhof van Sint-Truiden: zij had de dagelijkse leiding over het begijnhof. Het jaartal 1619 staat met smeedijzeren muurankers aangegeven op de muren van dit indrukwekkende huis, dat een opvallende achthoekige toren heeft. De puntgevels hebben prachtig metselwerk langs de dakrand en boven de ramen, karakteristiek voor de traditionele Nederlandse en Vlaamse baksteenarchitectuur. Het kleine begijnhuis ernaast dateert uit 1690.

Begijnhoven ontstonden in de 13de eeuw in de Lage Landen, het tegenwoordige Nederland en Vlaanderen. Het Begijnhof van Sint-Truiden had een klein ziekenhuis (infirmerie), dat in dit rode bakstenen gebouw was ondergebracht. De zieke begijnen lagen hier in bedden die in rijen naast elkaar waren opgesteld en werden verzorgd door hun medezusters. Vanuit de centraal gelegen ziekenzaal was het mogelijk om de dagelijkse mis in de ingebouwde infirmeriekapel te volgen. Halverwege de 19de eeuw werd het pand verbouwd tot particuliere woningen.

Naast de ingang van het Vlaams Begijnhof van Sint-Truiden staat de begijnhofhoeve, de enige nog bestaande in Vlaanderen. Deze boerderij met haar imposante poortgebouw werd in het midden van de 18de eeuw gebouwd. De opbouw boven de ingang deed dienst als duiventoren. Het houden van deze vogels was destijds voorbehouden aan de adel en de geestelijkheid. Het duivenvlees en eieren werden gebruikt als versterkend voedsel voor de zieken. Achter de poort ligt een woonhuis met stallen en grote schuren. Met de landbouwproducten die de boerderij opleverde, waren de begijnen in staat zichzelf te onderhouden.

Het indrukwekkende stadhuis van Sint-Truiden staat in het historische centrum van de stad. De huidige klokkentoren dateert uit 1606 en diende als het belfort van de stad. Ervoor staat een monumentale Luikse zuil die in de middeleeuwen symbool stond voor de stedelijke vrijheid en het recht op zelfbestuur. De top van de zuil wordt bekroond met een smeedijzeren adelaar. Het belfort staat op de UNESCO-Werelerfgoedlijst, evenals het begijnhof van de stad. In Sint-Truiden zijn dus maar liefst twee Werelderfgoedfsites.
