De vestingwerken van Vauban bij Saint-Vaast-la-Hougue en op het eiland Tatihou staan bekend als de Torens van Vauban. Tijdens de Slag om La Hougue in 1692 werden twaalf schepen van koning Lodewijk XIV tot zinken gebracht door de Engels-Nederlandse vloot. Na deze nederlaag werden twee torens en forten gebouwd om de kust van het schiereiland Cotentin, de haven van Saint-Vaast-la-Hougue en het eiland Tatihou te beschermen. De torens werden gebouwd door Benjamin de Combe, onder supervisie van Sébastien Le Prestre de Vauban, de belangrijkste militaire ingenieur van Lodewijk XIV, de koning van Frankrijk, bekend als de Zonnekoning. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden door de Duitse bezetters bunkers bij de forten en de torens gebouwd, de torens werden gebruikt als observatieposten. De strategische ligging van de torens bood goed uitzicht over de zee en op Utah Beach en de verderop gelegen stranden van Normandië. Vlak voor de geallieerde landingen op de kust van Normandië verlieten de Duitse bezetters Saint-Vaast-la-Hougue en Tatihou. Op het eiland Tatihou wordt de Toren van Vauban omgeven door een botanische tuin, een versterkte boerderij, een kapel en een fort. In de toren bevindt zich een maritiem museum. Fort de l'Illet werd gebouwd om munitie op te slaan. Het eiland Tatihou ligt in de baai van Saint-Vaast-la-Hougue. Iets buiten Saint-Vaast-la-Hougue staat de Toren van Vauban binnen de muren van Fort de la Hougue, de toren is alleen enkele dagen per week tijdens de zomermaanden te bezoeken. Tegenwoordig bevindt zich binnen de muren van Fort de la Hougue een modern seinstation, het is eigendom van de Franse Marine en niet toegankelijk voor het publiek. Van al de vestingwerken van Vauban kregen de belangrijkste of meest complete de status Werelderfgoed van UNESCO. De torens van Saint-Vaast-la-Hougue en Tatihou maken hier deel van uit. De vestingwerken van Vauban werden in 2008 ingeschreven op de Werelderfgoedlijst van UNESCO als: Fortifications of Vauban.
www.werelderfgoedfotos.nl © Copyright World Heritage Photos Classic Car Road Trip

De vestingwerken van Vauban bij Saint-Vaast-la-Hougue en op het eiland Tatihou werden gebouwd na de Slag bij La Hougue in 1692. De Toren van Vauban op Tatihou werd gebouwd in 1694 en heeft drie niveaus, er was een artillerieplatform met ruimte voor tien kanonnen en een munitieopslagplaats, in de aangrenzende boerderij bevonden zich barakken voor circa 80 man en een kapel. Tatihou met de Toren van Vauban ligt in de baai van Saint-Vaast-la-Hougue.

De vestingwerken van Vauban bij Saint-Vaast-la-Hougue en op het eiland Tatihou werden gebouwd na de Slag bij La Hougue in 1692. De Toren van Vauban op Tatihou werd gebouwd in 1694 en heeft drie niveaus, er was een artillerieplatform met ruimte voor tien kanonnen en een munitieopslagplaats, in de aangrenzende boerderij bevonden zich barakken voor circa 80 man en een kapel. Tatihou met de Toren van Vauban ligt in de baai van Saint-Vaast-la-Hougue.

Saint-Vaast-la-Hougue en Tatihou, de Torens van Vauban: Het Fort de la Hougue en de toren zijn via een 18de-eeuwse granieten dam verbonden met de haven van Saint-Vaast-la-Hougue op het vasteland. In de Tweede Wereldoorlog, tijdens de bezetting door de nazi's, werden op de dam twee pillboxen gebouwd als onderdeel van de Atlantikwall. Saint-Vaast-la-Hougue was de eerste haven aan het Kanaal die bevrijd werd door de geallieerden; de haven werd door hen gebruikt totdat de haven van Cherbourg operationeel was.

Vestingwerken van Vauban: De Toren de la Hougue en Fort de la Hougue bij Saint-Vaast-la-Hougue. De toren had meerdere functies: observatie, de haven beschermen en communicatie door middel van signalen. De robuuste, 21 meter hoge toren heeft drie niveaus die bereikbaar zijn via een wenteltrap. Boven op de toren bevindt zich een artillerieplatform. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden deze eeuwenoude vestingwerken in de Atlantikwall geïntegreerd; er werden Duitse bunkers in het fort gebouwd. Rechts op de foto is de koepel van een bunker duidelijk te zien.

Vestingwerken van Vauban bij Saint-Vaast-la-Hougue en op Tatihou, de Torens van Vauban: Le Pont Dormant (slapende brug) over de gracht van Fort de la Hougue. Slapende bruggen werden gebruikt tijdens een vijandelijke aanval. De verdedigers van het fort hoefden dan alleen maar het brugdek op te lichten en in de gracht te laten zakken om de vijand te vertragen of tegen te houden. In vredestijd bleef het brugdek gewoon liggen.

Saint-Vaast-la-Hougue en Tatihou, de Torens van Vauban: Via een sluis werd de gracht rond Fort de la Hougue gevuld met zeewater. Afgezien van een Engelse aanval die werd verijdeld door Frans kruisvuur vanaf de torens, zijn ze nooit tijdens een gevecht gebruikt. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden de eeuwenoude forten en torens van Saint-Vaast-la-Hougue en Tatihou door de Duitsers geïntegreerd in de Atlantikwall. De torens werden gebruikt als observatiepost.

Saint-Vaast-la-Hougue, de Toren van Vauban en Fort de la Hougue: Het terrein rond de toren is elke zomer enkele dagen geopend voor het publiek. Je kunt de bunkers bekijken die de Duitsers tijdens de Tweede Wereldoorlog in het fort hebben gebouwd en de toren beklimmen voor een mooi uitzicht over de omgeving. In Fort de la Hougue bevindt zich een modern seinstation; dit is eigendom van de Franse Marine en niet toegankelijk voor bezoekers.

Fortificaties van Vauban bij Saint-Vaast-la-Hougue en op het eiland Tatihou, de Torens van Vauban: Het kruisvuur van de batterijen van de forten en de twee torens garandeerde de veiligheid van de haven en de baai van Saint-Vaast-la-Hougue. In de 18de eeuw werden Engelsen aanvallen op de fortificaties succesvol afgeslagen door de verdediging van de torens. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd hier niet gevochten, al werd de haven van Saint-Vaast-la-Hougue na de Slag om Normandië in juni 1944 enkele weken door de geallieerden gebruikt, totdat de haven van Cherbourg weer in gebruik kon worden genomen.

Saint-Vaast-la-Hougue en Tatihou, de Torens van Vauban: De Toren en het Fort de la Hougue werden gebouwd tussen 1694 en 1699. De Toren de la Hougue wordt omgeven door wallen, verdedigingsmuren, bastions en kruitmagazijn van het fort. De toren en zijn tweelingtoren op het eiland Tatihou kijken uit over zee, het schiereiland Cotentin en de Normandische kust. Net als zijn tweelingtoren op Tatihou is de Toren de la Hougue een Werelderfgoed van UNESCO.

De vestingwerken van Vauban bij Saint-Vaast-la-Hougue en op het eiland Tatihou: Het Fort de la Hougue wordt aan de landzijde omgeven door een gracht. De verdedigingsmuren zijn circa acht meter hoog. De vestingwerken en torens van Vauban werden gebouwd om zelfvoorzienend te zijn. Dankzij onder andere waterreservoirs en magazijnen konden tussen de 40 en 80 man een belegering weerstaan. Links van het torentje staat een Duitse bunker die tijdens de Tweede Wereldoorlog in het fort werd gebouwd.

Vestingwerken van Vauban: Na de Slag bij La Hougue in 1692 werden een fort en een toren gebouwd op het eiland Tatihou. De toren, ook bekend als de Toren van Vauban, werd gebouwd in 1694. Tatihou is een eilandje in de haven van Saint-Vaast-la-Hougue, een vissersdorp op het schiereiland Cotentin. Het Maritiem Museum van Tatihou herbergt voorwerpen uit de schepen van de Franse koninklijke vloot die tijdens de Slag bij La Hougue tot zinken werden gebracht.
