Werelderfgoedfoto's

Het klooster van Alcobaça staat in de stad Alcobaça, circa 96 km ten noorden van Lissabon. De kloosterkerk van het klooster van Santa Maria de Alcobaça was in de middeleeuwen de grootste kerk van Portugal. Het klooster van Alcobaça werd gesticht door Afonso Henriques, de eerste Portugese koning. De bouw van het klooster begon in 1178. Het klooster was het eerste geheel gotische gebouw in Portugal. Na haar voltooiing in 1223 gaf de koning het klooster van Alcobaça aan de Franse abt Bernardus van Clairvaux, stichter van meer dan 70 cisterciënzer kloosters. De cisterciënzer kloosterkerk is enkele malen verfaaid. Tijdens de regering van koning Manuel I werd een nieuwe sacristie in de manuelstijl gebouwd. De kloosterkerk van Alcobaça is van een rustgevende schoonheid. De graftombes van koning Pedro I en zijn geliefde Inês de Castro zijn indrukwekkend. Jaren na de moord op Inês de Castro, werd de dode vrouw opgegraven en gekleed als vorstin op een troon gezet en door koning Pedro I alsnog tot koningin gekroond. De tombes liggen tegenover elkaar, want het eerste wat Pedro I bij de wederopstanding wil zien is zijn geliefde Inês de Castro. Het flamboyant-gotische beeldhouwwerk op de graftombes van koning Pedro I en Inês de Castro laat hun tragische liefdesgeschiedenis zien. In de Sala dos Reis, de Koningszaal, zijn 18de eeuwse blauw-witte azulejos aangebracht, de taferelen verbeelden de geschiedenis van het klooster van Alcobaça. De enorme schoorsteen in de grote keuken van het klooster is geheel betegeld, de schoorsteen wordt ondersteund door achte gietijzeren zuilen. De kloostergangen hebben dubbele arcaden. In 1834 verlieten de laatste monniken Alcobaça. Het klooster van Alcobaça behoort tot de Zeven Wonderen van Portugal en is tegenwoordig een belangrijke historische en toeristische bestemming. Het klooster van Alcobaça kreeg in 1989 de status Werelderfgoed van UNESCO en staat vermeld op de Werelderfgoedlijst van UNESCO als: Monastery of Alcobaça.

www.werelderfgoedfotos.nl   © Copyright   World Heritage Photos   Classic Car Road Trip

➔

➔

1. 

   Het klooster van Alcobaça werd gesticht door Afonso Henriques, de eerste Portugese koning. Het klooster werd gebouwd in de periode van 1178 tot 1223. Het klooster van Alcobaça was in Portugal het eerste gebouw in geheel gotische stijl. Zodra het klooster was afgebouwd, schonk de koning het klooster van Alcobaça aan de beroemde Franse cisterciënzer abt Bernardus van Clairvaux. Het Klooster van Alcobaça staat sinds 1989 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

2. 

   Klooster van Alcobaça: Het buitengewoon hoge middenschip van de kloosterkerk is het hoogste middenschip, dat in de middeleeuwen in Portugal werd gebouwd. Het middenschip is twintig meter hoog. De zijbeuken van de kerk hebben eveneens een hoogte van twintig meter. In het transept van de kloosterkerk van Alcobaça staan twee tombes in flamboyant-gotische stijl, de mooiste middeleeuwse tombes van Portugal. 

3. 

   Klooster van Alcobaça: De tombe van koning Pedro I wordt gedragen door zes gebeeldhouwde leeuwen. De tombes van koning Pedro I en zijn geliefde Inês de Castro staan in het transept van de kloosterkerk. Het beeldhouwwerk op de tombes laat het tragische liefdesverhaal van koning Pedro I en zijn geliefde Inês de Castro zien. Koning Afonso IV gaf opdracht om Inês de Castro te vermoorden om te verhinderen dat zijn zoon prins Pedro met haar zou trouwen.

4. 

   Klooster van Alcobaça: De tombe van Inês de Castro wordt gedragen door beelden half beest half monnik. Op de gebeeldhouwde tombes van Pedro I en Inês de Castro staan scènes van hun tragische liefdesverhaal. Toen Pedro koning werd, liet hij Inês de Castro opgraven; ze gekleed als vorstin op de troon gezet en door Pedro tot koningin gekroond. De hofhouding moest haar trouw beloven, voor haar knielen en de hand van de dode vrouw kussen.

5. 

   Klooster van Alcobaça: De tombes van koning Pedro I en zijn geliefde Inês de Castro zijn in de flamboyant-gotische stijl, op de tombes staat: Tot aan het einde der wereld. De tombes liggen tegenover elkaar, zodat ze bij de wederopstanding het eerste wat ze zien het gezicht van hun geliefde is. Het leven en de dood van Inês de Castro geïnspireerde talloze schrijvers, waaronder Victor Hugo, hij schreef een melodrama. Haar leven was het motief voor ruim twintig opera's.

6. 

   Klooster van Alcobaça: De Sala dos Reis met blauwe tegels uit de 18de eeuw. De 18de eeuwse Sala dos Reis, de Koningszaal, huisvest de standbeelden van bijna alle Portugese koningen. De muren van de Sala dos Reis zijn verfraaid met 18de eeuwse blauw-witte azulejos, de Portugese keramiektegels verbeelden het verhaal van de stichting van het Klooster van Alcobaça en van de beroemde cisterciënzer abt Bernardus van Clairvaux.

7. 

   Klooster van Alcobaça: De kloostertuin is beplant met heerlijk geurende sinaasappelbomen, die bloeien en gelijktijdig vrucht dragen. Dit is een natuurlijk verschijnsel van sommige soorten citrusbomen. Misschien worden bezoekers wel verrast door de zoete geur van oranjebloesem terwijl ze hier rondwandelen. De kloostergang rond de tuin heeft prachtige dubbele arcaden en staat bekend als de Kruisgang van koning Dinis en behoort tot de grootste middeleeuwse cisterciënzer kloostergangen in Europa. Het Klooster van Alcobaça kreeg in 1989 de status Werelderfgoed van UNESCO. 

8. 

   Klooster van Alcobaça: Het achthoekige, gotische fonteinhuis en de kloostergang van koning Dinis, ook wel de Claustro do Silêncio genoemd. Deze Kloostergang van de Stilte werd in de 14de eeuw gebouwd in de gotische cisterciënzer stijl, herkenbaar aan de spitsbogen. In de 16de eeuw werd er een verdieping op gebouwd in de Manuelstijl, de sierlijke Portugese laatgotische stijl. De serene kloostertuin is beplant met sinaasappelbomen. Het Klooster van Alcobaça werd gebouwd tussen 1178 en 1223 en in de daaropvolgende eeuwen nog vele malen verfraaid. 

9. 

   Klooster van Alcobaça: De lavabo is het  waterbekken dat rijk gedecoreerd is met bas-reliëfs in de renaissancestijl. De zeshoekige lavabo staat in het gotische fonteinhuis, waar de monniken hun handen gingen wassen voordat ze de ernaast gelegen refter betraden, waar ze hun maaltijden gebruikten. Het bekken werd gevoed met vers water via een ingenieus ondergronds systeem vanuit een zijrivier van de Alcoa. Het fonteinhuis bevindt zich in de Claustro do Silêncio, de Kloostergang van de Stilte. Bijna in alle middeleeuwse kloosters bevindt zich een lavabo.

10. 

    Klooster van Alcobaça: De Kruisgang van koning Dinis staat ook bekend als de Kloostergang van de Stilte (Claustro do Silêncio). Deze beroemde kloostergang was het hart van het kloosterleven. Het was de ruimte waar monniken in alle rust konden mediteren en lezen. De eerste architecten van het klooster zijn onbekend; het ontwerp was gebaseerd op de fameuze Abdij van Clairvaux in Frankrijk. Het klooster van Alcobaça werd voortdurend uitgebreid en verfraaid in allerlei architecturale stijlen. Haar officiële Portugese naam is Mosteiro de Santa Maria de Alcobaça.

11. 

    Klooster van Alcobaça: Het prachtige ribgewelf van een van de halfronde straalkapellen langs het ambulatorium, de kooromgang. De ribben van het gewelf komen samen bij een sluitsteen waarop het wapen van Portugal staat. Het ambulatorium liep achter het hoofdaltaar om en geeft toegang tot negen straalkapellen. De vroeggotische kooromgang is een waar middeleeuws meesterwerk. De eenvoud ervan weerspiegelt de sobere leefstijl en het sublieme gebruik van licht door de cisterciënzer monniken. De kapellen werden tussen 1178 en 1252 gebouwd.

12. 

    Het klooster van Alcobaça: De enorm hoge schoorsteen en de keuken zijn helemaal betegeld. De randen van de betegeling zijn afgewerkt met de typische Portugese azulejos in een prachtige kobaltblauwe kleur. De schouw wordt ondersteund door acht gietijzeren zuilen. Het waterbassin in de keuken is een goed voorbeeld van de vindingrijkheid van de monniken. Het bassin bevatte water dat werd aangevoerd door een systeem van drie kanalen; het water kwam uit een zijrivier van de rivier de Alcoa. De kanalen leverden vers stromend water en eveneens verse vis.

13. 

    Klooster van Alcobaça: De enorme schoorsteen staat centraal in de keuken. De muren van de keuken en de schouw zijn geheel bedekt met geglazuurde tegels. Het daglicht wordt prachtig weerspiegeld in deze fraaie witte azulejos. Er wordt beweerd dat in deze enorme keuken een os aan het spit kon worden geroosterd. De keuken bevindt zich tussen de monnikenzaal (Sala dos Mongos) en de refter, waar de cisterciënzer monniken samenkwamen voor hun maaltijden en er door een van hen uit de Bijbel werd voorgelezen. Het klooster van Alcobaça kreeg in 1989 de status Werelderfgoed van UNESCO.