Werelderfgoedfoto's

De Waddenzee is een ondiepe zee met een groot, betrekkelijk vlak kustgebied met wetlands, estuaria, stranden, duinen, zoutwatermoerassen, modder- en zandbanken. Een waddengebied moet tegen sterke zeestromingen zijn afgeschermd; bij de Waddenzee is dat een lange reeks Waddeneilanden. De Waddenzee met het Waddengebied loopt van de kust bij Den Helder in Nederland verder langs de kust van Duitsland, met de nationale parken van Nedersaksen en Sleeswijk-Holstein, tot Esbjerg in Denemarken. Wadden zijn modder- en zandbanken die in een ondiepe zee ontstaan. Wadden worden twee keer per etmaal door het getij overspoeld. De stroming neemt modder mee, die op rustige plekken bezinkt tot slik- en modderplaten, waarop zeezoogdieren zoals zeehonden uitrusten. Door de stroming is de Waddenzee nooit hetzelfde; er ontstaan voortdurend nieuwe watergeulen en tijdens eb vallen stukken droog. Wadden kunnen door het slib aangroeien tot boven zeeniveau en worden kwelders en schorren; deze liggen op de grens van land en zee. Kwelders staan regelmatig onder water, schorren vallen op den duur helemaal droog. Ze worden dan ingedijkt en in cultuur gebracht, maar zolang dat niet is gebeurd loopt het zeewater tijden hoogtij naar binnen, waardoor er zoutminnende planten op kunnen gaan groeien. Talrijke plant- en diersoorten komen voor in het waddengebied; het is het broed- en overwinteringsgebied van miljoenen vogels per jaar. De Waddenzee is een natuurlijk Werelderfgoed van UNESCO. Het Nederlandse en het Duitse deel van de Waddenzee kregen in 2009 de status Werelderfgoed, in 2014 werd het Werelderfgoed uitgebreid met het Deense deel. De Waddenzee staat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO als: Wadden Sea.

www.werelderfgoedfotos.nl   © Copyright   World Heritage Photos

➔

➔

1. 

   Waddenzee: De vuurtoren van Westerheversand staat buitendijks midden in de zoutmoerassen en schorren van de Waddenzee. De vuurtoren is 41,5 meter hoog; hij werd op 127 eikenhouten palen en een betonnen vloer gebouwd en stond ooit tijdens hoogtij midden in het water van de Waddenzee. Bij extreem hoog water moeten grazende schapen naar binnendijks land worden gebracht. Het Duitse deel van de Waddenzee werd in 2009 een Werelderfgoed van UNESCO.

2. 

   Waddenzee: De vuurtoren van Westerheversand werd in 1907 op een terp gebouwd. In de twee gebouwen ernaast zijn een onderzoekscentrum en een expositie over de Waddenzee gevestigd. De expositie bestaat uit aquaria met vissen, schelpen, drijfhout en andere langs de vloedlijn van de zee gevonden voorwerpen. De vuurtoren van Westerheversand kan worden beklommen. De vuurtoren ligt op het schiereiland Eiderstedt in Sleeswijk-Holstein.

3. 

   De uitgestrekte zoutmoerassen in Nationaal Park Waddenzee in Sleeswijk-Holstein, het grootste nationale park van Duitsland. De Waddenzee is een vrij ondiepe zee met een groot, betrekkelijk vlak kustgebied met duinen, estuaria, stranden, zoutwatermoerassen, modder- en zandbanken, wetlands, kwelders en schorren. Zolang de schorren niet zijn ingedijkt, stroomt het zeewater via geulen de naar binnen. De schorren zijn het broed- en leefgebied van miljoenen vogels.

4. 

   Waddenzee: Een eenzame wadloper. De Waddenzee is zeer verraderlijk; veilig wadlopen kun je alleen met een goed opgeleide, ervaren gids. Wadden zijn modder- en zandbanken, ze kunnen door slik aangroeien tot boven zeeniveau, ze worden dan kwelders en schorren. Kwelders staan nog regelmatig onder water. Schorren en kwelders liggen op de grens van land en zee; schorren vallen op den duur helemaal droog en worden ingedijkt en in cultuur gebracht.

5. 

   Het Duitse deel van de Waddenzee: De wadden zijn modder- en zandbanken die in een ondiepe zee ontstaan. Wadden worden twee keer per etmaal door het getij overspoeld. De stroming neemt slib mee dat op rustige plekken bezinkt tot modder- en zandbanken. Op de zandbanken rusten zeezoogdieren zoals zeehonden uit, en ze krijgen en zogen er hun pups. De Waddenzee is door de stroming nooit hetzelfde; er ontstaan voortdurend nieuwe watergeulen en tijdens eb vallen de wadden droog.

6. 

   Waddenzee: De gewone zoutmelde is een zoutminnende plant van het Waddengebied. Zolang de schorren niet zijn ingedijkt, loopt het zoute zeewater tijdens hoogtij via geulen naar binnen. Hierdoor ontstaat een weelderige begroeiing van zoutminnende planten op de schorren. Een waddengebied moet tegen sterke zeestromingen zijn afgeschermd; bij de Waddenzee gebeurt dat door de Waddeneilanden, een reeks van meer dan vijftig grote en kleinere eilanden langs de kust van Nederland, Duitsland en Denemarken.

7. 

   De Waddenzee: De vuurtoren van Westerheversand is een bekend symbool op het schiereiland Eiderstedt in Sleeswijk-Holstein in Duitsland. De vuurtoren wordt omringd door de zandplaten en zoutmoerassen van de Waddenzee. Ieder jaar passeren duizenden trekvogels de vuurtoren. In de lente en herfst verzamelen rotganzen en brandganzen zich op de zoutmoerassen om uit te rusten en te grazen, tot ze verder trekken naar de broedplaatsen of overwinteringsgebieden.

8. 

   Waddenzee: Het Westerheversand en de vuurtoren van Westerheversand. De Waddenzee strekt zich uit langs de kust van drie landen: Nederland, Duitsland en Denemarken. Het Duitse deel is ondergebracht in Nationaal Park Nedersaksen Waddenzee en Nationaal Park Sleeswijk-Holstein Waddenzee. In de Waddenzee bij Sleeswijk-Holstein leven circa 8500 gewone zeehonden en 280 grijze zeehonden. Zij werpen en zogen hun pups op de zandbanken van de Waddenzee.