Toren van Belém – Symbool van Portugal als zeevarende natie
De Toren van Belém (Torre de Belém) is een torenfort in de wijk Belém in Lissabon. Hij staat op een eilandje in de monding van de rivier de Taag en is bereikbaar via een korte brug. De toren werd gebouwd tussen 1515 en 1521 en maakte deel uit van de uitgebreide verdedigingswerken aan de Taag.
De Toren van Belém wordt gezien als het belangrijkste en meest originele bouwwerk in manuelstijl in Portugal. Andere gebouwen, die oorspronkelijk in de gotische stijl waren gebouwd, werden jaren later verbouwd in deze iconische stijl, die ook bekend staat als de Portugese laatgotische stijl. Het ontwerp van de Toren van Belém werd beïnvloed door de Noord-Afrikaanse bouwstijlen en de mudéjarstijl.
De Toren van Belém heeft sierlijke gebeeldhouwde stenen balkons, ribgewelven, kantelen, wachttorens en koepels. Hij is gedecoreerd met beeldhouwwerk in de vorm van gevlochten scheepskabels, kruisen van de Orde van Christus en een armillarium (hemelbol). Een van de belangrijkste grootmeesters van deze orde was Prins Hendrik de Zeevaarder. Deze prins was de belangrijkste initiatiefnemer van de ontdekkingsreizen en maakte van Portugal in de 15de eeuw een grote zeevarende natie. De toren was dan ook het vertrekpunt van de Portugese schepen en werd het symbool voor de ontdekkings- en handelsreizen van de Portugezen.
De Toren van van Belém is 35 meter hoog en heeft vijf verdiepingen; de onderaardse gewelven dienden destijds als gevangenis. De unieke toren is een van de Zeven Wonderen van Portugal. De toren van Belém en het Hieronymietenklooster in Lissabon kregen in 1983 samen de status Werelderfgoed en staan sindsdien ingeschreven op de Werelderfgoedlijst van UNESCO als: Monastery of the Hieronymites and Tower of Belém in Lisbon.
www.werelderfgoedfotos.nl © Copyright World Heritage Photos Classic Car Road Trip
De toren van Belém op een regenachtige dag. De toren is een van de architectonische juwelen van Portugal. Hij werd gebouwd tijdens de regeerperiode van koning Manuel I. De wachttorens met koepels weerspiegelen de Moorse stijl die de architect in Noord-Afrika had gezien. Toen de toren in 1521 werd afgebouwd, lag hij veel verder van de oever van de Taag dan tegenwoordig, maar door de aardbeving van 1755 werd de loop van de rivier veranderd, bovendien werd in de 19de eeuw aan de noordelijke oever land gewonnen, waardoor de rivier veel smaller werd. De Toren van Belém is bereikbaar via een korte voetgangersbrug over de Taag.
